ഏഷ്യ എന്ന വന്‍കരയിലെ ഇന്ത്യയെന്നൊരു രാജ്യത്തെക്കുറിച്ചാണ് പറയാന്‍ പോകുന്നത്. ഒരു പെരുത്ത രാജ്യം തന്നെയാണത്. 120 കോടി ആളുകളും മറ്റുമാണ് അവിടെ പാര്‍ക്കുന്നത്. ഈ രാജ്യത്തെ പ്രത്യേകതയെന്തെന്നാല്‍ ഇവിടെ പ്രത്യുത്പാദനം നടക്കുന്നത് വിത്തുമുളച്ചിട്ടാണെന്നുള്ളതാണ്.
ഓരോ വീട്ടിലെയും ആണുങ്ങള്‍ക്കും പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്കും കല്യാണപ്രായമായെന്നു തോന്നിയാല്‍ അവരുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ ഇവരെ തൊട്ടടുത്തുള്ള ഫോറസ്റ്റിലേക്ക് പറഞ്ഞുവിടും. ഫോറസ്റ്റിലിരുന്ന് വെടിപറയുക, മണ്ണപ്പം ചുടുക എന്നിവയൊക്കെയാണ് ഇവരുടെ പ്രധാന വിനോദം. ഈ വനവാസത്തിനു പക്ഷേ ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ട്. ആ ഘോരഫോറസ്റ്റിലെ ഒരു പ്രതിമ കണ്ടുപിടിക്കലായിരിക്കും ചെറുക്കന്റെയും പെണ്ണിന്റെയും പ്രധാന ജോലി. അതിനെ കണ്ടുപിടിച്ചാലേ അവര്‍ക്ക് സന്താന പരമ്പരയ്ക്കുള്ള ഭാഗ്യം ലഭിക്കൂ.
അങ്ങനെ കണ്ട അണ്ടന്റെയും അടകോടന്റെയും പ്രതിമയൊന്നും കണ്ടുപിടിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. പ്രതിമയ്ക്ക് മഞ്ഞ കണ്ണുണ്ടായിരിക്കണമെന്ന് മാത്രമല്ല, കാക്ക കാഷ്ടം പോയിട്ട് കാക്കയുടെ പൂടപോലും ഏല്‍ക്കാത്തതുമായിരിക്കണം. അങ്ങനെയുള്ള പ്രതിമ കണ്ട്പിടിച്ച് ആണും പെണ്ണും ഉടുതുണിയില്ലാതെ നുറ്റൊന്ന് ഏത്തമിട്ടാല്‍ പ്രതിമയുടെ വായില്‍ നിന്ന് ഒരു കറുത്ത ആപ്പിള്‍ പുറത്ത് വരും. ഈ ആപ്പിള്‍ 37 ആയി മുറിച്ച് അതിലെ 21ാമത്തെ കഷണം ഒറ്റക്കണ്ണനായ പട്ടിക്കുകൊടുക്കണം. എന്നിട്ട് 32ാമത്തെ കഷണം തൊട്ടടുത്ത പൊട്ടക്കിണറ്റില്‍ തള്ളണം. ആ കിണറ്റില്‍ നിന്നാണ് പത്തുമാസം കഴിഞ്ഞ് കുട്ടി പൊന്തി വരിക.
ഇങ്ങനെയുള്ള നാടാണെന്ന് മനസ്സിലായല്ലോ. അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ്. അവിടെ ഒരു നടിക്ക് ആദ്യമായി ഗര്‍ഭമുണ്ടാകുന്നത്, അതും നൂറ്റിരണ്ടാമത്തെ വയസ്സില്‍. ചില്ലറക്കാരിയൊന്നുമല്ല ഈ നടി. മഹാമാമുനി അമിതോഘോഷന്റെ മകന്റെ മകളാണ്. തന്നെയുമല്ല, ഒരു ഫോര്‍മര്‍ അപ്സരസും.
നടിയുടെ ദിവ്യഗര്‍ഭ വാര്‍ത്തയറിഞ്ഞ് മാമുനി സന്തോഷാധിക്യത്താല്‍ മതി മറക്കുകയാണ്. ദിവ്യഗര്‍ഭത്തിന് എന്നേ പേറ്റന്റ് ലഭിക്കേണ്ടിയിരുന്ന അസ്പരസിന്റെ ഒരു ഫോര്‍മര്‍ കാമുകന്‍ പറഞ്ഞത് കുട്ടിയുടെ ചാച്ചയാണ് ഞാനെന്നാണ്. അസ്പരസ് ഒരു ഏഴെണ്ണത്തിനെയെങ്കിലും പെറണമെന്ന അഭ്യര്‍ത്ഥനയും മൂപ്പര്‍ക്കുണ്ട്.
വാര്‍ത്തകേട്ട് രാജ്യത്തെ രാജാവിന് സന്തോഷം അടക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. അദ്ദേഹം അസ്പരസിന്റെ ഭര്‍ത്താവിനെ വിളിപ്പിച്ചിരിക്കയാണ് എങ്ങനെ ഇബിലീസുകളെ പോറ്റാമെന്ന് അങ്ങേര് പഠിപ്പിച്ചുകൊടുക്കാമത്രെ.
